اعتماد به نفس در صحبت کردن | ۵ روش کاربردی برای پیشرفت و نفوذ در محیط کار

۳. از اشتباهات کلامی که قدرت شما را از بین می‌برند، دوری کنید

رایج‌ترین اشتباهات کلامی که اعتماد به نفس شما را تضعیف می‌کنند عبارتند از: خیلی آرام (با صدای پایین) صحبت کردن، خیلی سریع صحبت کردن و استفاده از عبارت‌های سلب مسئولیت. وقتی صحبت خود را با جملاتی مانند «شاید این یک ایده‌ی احمقانه باشد» یا «شاید اشتباه می‌کنم، اما…» شروع می‌کنید، به طور مستقیم به دیگران پیام می‌دهید که به حرف خودتان اطمینان ندارید.

وقتی این کار را انجام می‌دهید، در حال خلع سلاح کردن خودتان هستید و این بذر را در ذهن دیگران می‌کارید که شما به گفته‌های خودتان اعتقاد ندارید.

راه حل عملی چیست؟ کمی آهسته‌تر از حالت عادی صحبت کنید. از مکث‌های عمدی استفاده کنید و در طول این مکث‌ها، تماس چشمی خود را حفظ کنید. این مکث‌ها دو مزیت کلیدی دارند: نه تنها به شما کمک می‌کنند تا افکارتان را جمع‌بندی کنید، بلکه به مخاطب نیز فرصت می‌دهند تا گفته‌های شما را هضم کند و این اعتبار شما را افزایش می‌دهد.

۴. منتظر نمانید تا تمام پاسخ‌ها را بدانید

اگر کمال‌گرا هستید یا از «ترس از طرد شدن اجتماعی» رنج می‌برید، احتمالاً تا زمانی که ۱۰۰٪ مطمئن نباشید که حرفتان درست است، سکوت می‌کنید. این یک استاندارد غیرممکن است و نتیجه‌ی آن اغلب این است که شما سکوت می‌کنید و سپس شخص دیگری دقیقاً همان چیزی را که شما در ذهن داشتید بیان می‌کند و تمام اعتبار را به دست می‌آورد.

پیام اصلی این نکته این است: یاد بگیرید که فقط حرف بزنید. بپذیرید که همیشه تمام پاسخ‌ها را نخواهید داشت و حتی ممکن است گاهی اشتباه کنید، اما این ایرادی ندارد. دیدگاه شما به اندازه‌ی دیدگاه هر شخص دیگری معتبر است و هزینه‌ی سکوت مداوم، بسیار بیشتر از ریسک گاهی اشتباه کردن است.

۵. پاسخ‌های خود را برای حداکثر تأثیر، ساختاربندی کنید

اغلب وقتی عصبی هستیم، ارتباطات ما ساختار خود را از دست می‌دهد. ممکن است بیش از حد صحبت کنیم، اطلاعات نامربوط به اشتراک بگذاریم یا در انتقال پیام اصلی خود شکست بخوریم. برای جلوگیری از این مشکل، از یک ساختار ساده سه قسمتی برای قاب‌بندی پاسخ‌های خود استفاده کنید:

1. زمینه را فراهم کنید: به دیگران یادآوری کنید که چرا نظر شما مرتبط است. (مثلاً: «در ادامه‌ی صحبت‌های سیمون…» یا «از من خواسته شد صورتجلسه قبلی را مرور کنم و متوجه شدم که…»)
2. نکته خود را به اشتراک بگذارید: دیدگاه، ایده یا سؤال خود را به وضوح بیان کنید.
3. جمع‌بندی کنید: نتیجه‌ی مورد نظر را مشخص کنید. آیا به دنبال تشویق به بحث هستید، پاسخی می‌خواهید یا گام بعدی را پیشنهاد می‌دهید؟ (مثلاً: «بنابراین، ارزش دارد که در جلسه بعدی در این مورد صحبت کنیم.»، «آیا کسی پاسخی برای این سؤال دارد یا می‌تواند من را راهنمایی کند؟» یا «نظر بقیه در این مورد چیست؟»)

این ساختار به شنونده کمک می‌کند تا شما را دنبال کند و به خودتان نیز کمک می‌کند تا افکارتان را سازماندهی کنید. البته، این مرحله سوم ممکن است برای هر سناریویی کاربرد نداشته باشد، مثلاً زمانی که فقط در حال بیان یک ترجیح ساده هستید (مانند «من گزینه‌ی اول را ترجیح می‌دهم»). با این حال، به خاطر سپردن این چارچوب اعتبار شما را فوراً افزایش می‌دهد.